De dag na de uitvaart vloog Paul weer terug naar Bonaire en zijn we eindelijk compleet! In de paar dagen dat Paul weg was zijn zo goed als alle muren neergezet van de eerste appartementen en de voorbereidingen getroffen voor nummer drie en vier. Hij was aangenaam verrast. We staan verbaasd over het tempo waarin het gaat. Dat gaf ons het vertrouwen dat we al kunnen gaan kijken naar huurders! Paul zag een oproep op Facebook voor een stel die huisvesting zochten voor drie maanden vanaf september. Paul heeft ze een berichtje gestuurd en ze hadden, ondanks dat we alleen nog maar foto’s hebben van de bouwput en plattegrond, interesse!
De tweede fundering werd gestort. Van de vorige keer hadden we geleerd dat we op voorhand moeten aangeven waar de restanten beton gestort mogen worden. We hadden aangegeven dat het vooral niet bij de buren mocht. Alles verliep goed totdat de machine het begaf. Handmatig werd heel voorzichtig het beton in kruiwagens gedaan en in de fundering gestort, maar ja toen ging er iets mis en moest de pomp uit elkaar en lag de rommel toch weer op de verkeerde plek. Ze hebben beloofd het op te ruimen wanneer het hard is. Gelijk de buren even ingelicht dat ze niet voor een vervelende verrassing kwamen te staan.
Wat ook niet zo handig was, was dat de honden van de overburen gewoon los lopen en in hun enthousiasme dwars door het beton liepen en er tot hun knieën/ellebogen(?) in weg zakten. We hebben ze geprobeerd af te spoelen, maar het zijn honden die dat allemaal niet zo gewend zijn dus waren we voorzichtig dat ze niet zouden bijten. En de ene was niet eens te pakken. Twee keer bij het adres geweest waar ze horen maar niemand was thuis… De volgende dag zagen we ze weer vrolijk rondrennen als altijd dus dat is goed afgelopen!
De dagen erna werden de pilaren op elke hoek van de muur gestort en de fundering van huisje 2 opgebouwd. Het loopt nog steeds gesmeerd. Er staat ook wel wat druk op. Met kerst begint hier de bouwvak en wordt er geen beton gestort of blokkies geleverd dus de aannemer wilde dit natuurlijk voor die tijd af hebben. Hij kan wel plannen. Daarnaast is ook de tweede boeking binnen! 1 april moet er minimaal één appartement helemaal klaar zijn!!!
Naast dat het lekker is als de appartementen dan klaar zijn zou het ook fijn zijn als er al wat begroeiing staat. Daarom hebben we natuurlijk alvast het nodige gezaaid, maar toen we op Facebook (alles gebeurt hier op Facebook) zagen dat iemand plantjes weggaf hebben we die gelijk bericht. In de mooie jaloersmakende tropische tuin stond het op 1m2 maar eenmaal eruit konden we er maar liefst 3 bananendozen mee vullen. We kregen ook een spoedcursus tuinieren op Bonaire en mochten zeker nog een keer terugkomen in het gratis tuincentrum. Super!!
We hebben nog een aantal duiken gedaan. Bij een duik ging het niet zoals gepland omdat de stroming veel te sterk was. We zijn toen na 20 minuten ploeteren omgedraaid en waren binnen de helft van de tijd terug gedreven. Op de kant zag ik een donkere vlek en wat pelikanen die aan het jagen waren. We besloten om daar opnieuw het water in de gaan en kwamen in een baitball terecht! Dat klinkt heel eng maar is niets anders dan miljoenen kleine visjes bij elkaar gedreven door tonijnen en barracuda’s! Heel bijzonder. Was het toch nog goed gekomen!
Een collega van Sint Maarten was op bezoek ook daar maakte we een mooie relaxte duik mee.
Na 12 dagen kijken naar de container en hopen dat de inhoud nog heel was mocht hij eindelijk open! De dag van te voren kregen we het te horen. Ik had eigenlijk dienst maar gelukkig kon ik ruilen zodat ik bij dit heugelijke feit kon zijn maar bovenal kon helpen sjouwen!
De douane kwam en de man van het transportbedrijf knipte het zegel door. Er waren nog wat vrienden gekomen om ons te helpen tillen. We hadden voor de zekerheid een groot zeil gekocht voor het geval het ging regenen. Nadat de eerste spullen eruit waren kwam mijn autootje in zicht. Daar was ik erg benieuwd naar! Paul kroop erin en hij gelukkig startte hij nog. Voorzichtig achteruit en alles bleek nog heel te zijn! De douane had dit alles uit hun koele auto zitten aanschouwen en kwam toen mijn auto eruit was even het chassisnummer bekijken. Daarna hielden ze het voor gezien. Ze geloofde het wel.
Wij gingen door met uitladen tot we bij de caravan waren. Ook deze er voorzichtig uit gereden. Nadat de materialen om het afdak te bouwen er ook uit waren hebben we alles wat we niet direct nodig hadden er weer terug in gezet. Met dank aan de hulptroepen en weergoden hebben we het droog gehouden en waren we na 5uur sjouwen klaar.
De dagen erna heeft met name Paul zich bezig gehouden met het bouwen van het afdak. Ik assisteerde wanneer ik vrij was. Ik dacht dat ik aardig handig was, maar had vaak toch iets meer aanwijzingen nodig wanneer Paul om een moer- of dopsleutel vroeg. Over de gehele lengte van de container (12m) is er een houten frame gemaakt en afgedekt met golfplaten. De caravan hebben we eronder gereden zodat hij lekker in de schaduw staat. De aanhangwagen is weer in elkaar gezet en zo kon Paul het eiland over opzoek naar oude pallets om een vloertje te maken. De voortent hebben we nog nooit zo snel opgezet. Dit hebben we gedaan zodat we het enigszins kunnen afsluiten bij slecht weer. Ook hebben we een badkamertje gemaakt. De caravan gebruiken we alleen om in te slapen dus de gootsteen en het fornuis konden er uit. Die staan nu in de badkamer. Kunnen we tijdens het douchen al een eitje bakken! Omdat het allemaal maar tijdelijk is vinden we het zonde om nieuwe spullen te kopen en dus heb ik bij een tweedehands winkeltje nog wat benodigdheden gekocht zoals bijvoorbeeld een wc-rolhouder. Het nieuwe spul bewaren we voor in de appartementen. Toen wilden we de airco installeren in de caravan maar waar stond ie ook al weer in de container?! Veel dozen en matrassen nog maar eens verplaatst tot we hem weer gevonden hadden. Gelijk een deel van de bank en de wasmachine eruit gehaald. Dat maakt het leven een stuk comfortabeler de komende maanden! Al met al begint het echt wat te worden. 7 januari moeten we uit het huurappartement, dat redden we wel.
Met kerst zat ik in de nachtdienst, maar we zijn desondanks zijn we lekker twee keer uiteten geweest. Verder hebben we, ondanks alle knipperende lichtjes en auto’s versierd als rendier, niet echt een kerstgevoel gehad. De temperatuur klopt er gewoon niet bij.
Na kerst is het afsteken van vuurwerk begonnen. We proberen Pien er zo relaxt mogelijk doorheen te loodsen door middel van spelletjes en veel snoepjes.
Geschreven door Coby-en-paul